Gwenaëlle Stubbe

Vertaling Piet Joostens


Azurenkust

In een heilzaam klimaat (warm en blauw) plakt soms een klein zwart inktvisje vast aan het klimaat. Da’s niet zo erg. Het verandert eigenlijk niets aan het klimaat. Behalve dat het tot tegen de rand van zijn lijst wordt geduwd. Het inktvisje is klaar om eroverheen te kruipen.

Dan iets als een indruk: natte hond op de lijst en een kwalijke reuk van verstorven inktvis.

En niemand die nog durft te zeggen: weet je, da’s een lekker klimaat, geniet er maar van, ga er maar in, in dat klimaat!

In dit type van (heilzame) sferen zitten soms slijmerige excessen van inktvis die verder reiken dan nodig. Het wordt erg. Totaal onbezonnen inktvisongevallen. Die het strandpubliek vlug vlug de zee in sturen, op piepkleine kaapjes in afzondering.

Toch is het belang van dit klimaat zonneklaar. Het is de bergkam, de blauwe. De bergkam die zich als kuip over alle hoofden uitstort. Het belang zit verder nog in de re-gel-maat, in de vele drijfvergunningen, het talrijke drijfhout en de bijbehorende mensen. Heel de beau monde drijft hier, of vliegt weg per helicopter.


Voor de Franse tekst en de zeven overige gedichten (de reeks getiteld ARF), zie yang, 2007, nr. 1.